پيش‌گفتار دعا ، راز و نياز نيازمند با حضرت بىنياز ، و مناجات عاشقانه تهىدست با خداى بىانباز ، و سخن گفتن عبد با زبان آشكار و نهان ، با مولاى سبب‌ساز ، و نهايتا درخواست فقيرى ضعيف از توانمندى غنى است . دعا ، درخواست خير دنيا و آخرت از منبع كمالات ، و چشمه فيوضات ، و جامع اسماء و صفات است . دعا ، نالهء پرسوز عاشق به پيشگاه معشوق ، و اظهار حاجت به درگاه محبوب ، و اميد به يافتن مطلوب ، و زمينه‌ساز رسيدن به مقصود است . دعا ، سئوال مسكين از مالك وجود ، و گدايى مستكين از عالم غيب و شهود ، و اعلام نياز ناتوان به تواناست . دعا ، اتصال بىنوا به توانگر ، بر خاك نشستن ذليل در پيشگاه عزيز و ناتوان در محضر نيرومند ، و عبد در برابر حق و نيستى مقابل هستى و حقير در آستانه كبير ، و محدود در حضور نامحدود است . دعا ، عبادتى بس گران ، عملى فوق‌العاده باارزش ، كارى بسيار استوار ، روشى نيكو ، منشى و الا ، و كوششى الهى و انسانى است . دعا ، اتصال بىنهايت كوچك ، به بىنهايت بزرگ ، ارتباط مخلوق با خالق ، عامل درمان روح ، علاج نفس ، شفاى قلب ، سلامت تن ، نورانيت عقل ، و نشانه شخصيت ملكوتى انسان است . دعا ، براساس روايات ، برترين عبادت ، نردبان سعادت ، علّت سلامت ، و محبوب‌ترين كار در پيشگاه حضرت رب ، و سلاح مؤمن ، ستون دين ، و نور آسمان‌ها و زمين است . دعا ، كليد كاميابى ، راه رهايى ، فزونىبخش روزى ، اسلحه پيامبران ، بر گرداننده قضا و قدر ، سبب جلب رحمت حق ، وسيله آمرزش ، دروازه توبه ، مايه جوشش فيوضات الهيه و درمان دردهاى فكرى و درونى و جسمى است . « 1 » دعا ، عملى الهى ، تكليفى اسلامى ، عبادتى كم‌نظير ، حقيقتى بىقرين ، دوست همه ايام به ويژه زمان گرفتارى ، يار و مددكار

--> ( 1 ) اصول كافى ج 2 ص 339 - 341